Interpretacja:
Oba wskaźniki ("Trend Direction & Force Index" i "Flat Market Indicator (FMI)") różnią się tylko tym, że FMI przyjmuje wartości od zera do 1 i wskazuje tylko trend lub konsolidacje, natomiast TDF może przyjmować wartośći od -1 do 1 i wskazywać w ten sposób również kierunek trendu. Najwygodniej przedstawiać graficznie oba wskaźniki jako histogram. (W załączeniu zrzuty ekranu ze wskaźnikami)

W okresach konsolidacji wskaźniki przyjmują bardzo niskie wartości bliskie zeru nie przekraczające z reguły wartości 0.05 (oraz -0,05 dla TDF), którą wyznaczyłem arbitralnie jako sygnałową linie horyzontalną. Wskaźnik gwałtownie przyspiesza do większy wartości gdy kończy się okres horyzontalnych wahań i obecny ruch ma sporą szansę stać się trwałym trendem. Zakładam, że dopóki wskaźnik porusza się powyżej lini sygnału i nie zejdzie do niskich wartości poniżej 0,05 na przynajmniej dwa słupki trwa trend. A wiec zejście wskaźnika poniżej lini sygnału na okres jedengo słupka i powrót do wyższych wartości należy interpretować jako chwilowe osłabienie trendu i zakładać że dalej on istnieje. Dopiero gdy

wskaźnik utrzymuje się na poziomie poniżej 0,05 przynajmniej przez 2 słupki możemy uznać że rynek najprawdopodobniej zaczyna poruszać się w trendzie horyzontalnym.

Dodatkowo możemy oceniać siłę trendu w zależności od wartości wskaźnika - gdy wskaźnik osiaga 1 trend jest silny (-1 dla TDF oznacza silny trend Spadkowy) i generalnie wartości powyżej 0,6 należy tak interpretować. Gdy wskaźnik maleje należy uważać bowiem znaczy to, że trend traci swój impet.